Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας

Πήγα στα επείγοντα για δικό μου πρόβλημα και είδα την χειρότερη συμπεριφορά από το προσωπικό προς ηλικιωμένους ασθενείς. Πραγματικά ντρέπομαι για αυτό που είδα. Ηλικιωμένη κυρία σε κρεβάτι στα επείγοντα ζητούσε νερό για ώρες και κανείς δεν ενδιαφέρθηκε. Η κόρη της που περίμενε στην ρεσεψιόν παρακαλούσε την security να μπει και αυτή δεν της το επέτρεπε Την ίδια ώρα αλλοδαπός δίπλαστην ηλικιωμένη, που φαινόταν να έχει covid σύμφωνα με τους γιατρούς, συνοδευόταν από τρεις!!!! άλλους αλλοδαπούς που μπαινοεβγαινσν στην εντατική κατά βούληση. Ντροπή και Αισχος! Η δε συμπεριφορά κάποιων από το το προσωπικό αγενεστατη. Για να είμαι δίκαιος οι περισσότεροι γιατροί πραγματικά προσπαθούν να κάνουν ότι μπορούν αλλά αυτό δεν είναι αρκετό, ενώ ο μικρός αριθμός τους σίγουρα αυξάνει τον κίνδυνο για ανθρώπους που προφανώς έχουν μεγάλη ανάγκη για τις υπηρεσίες τους.

Καμία σχέση με το νοσοκομείο που ήταν πριν δύο χρόνια. Θα μιλήσω για το γυναικολογικό, η γιατρός που δυστυχώς εφημερεύει σήμερα κάπως μεγάλης ηλικίας ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ με έκανε ένα κουρέλι για μια αποκόλληση "είσαι 41 χρονών και δεν προσέχεις και δεν παίρνεις τίποτα για την εγκυμοσύνη λογικό αν χάσεις το μωρό" Σας παρακαλώ μην αφήνετε τέτοιους ανθρώπους να κυκλοφορούν σε νοσοκομεία μόνο κακό κάνουν στους ασθενείς. Δεν θα ξαναπατήσω το πόδι μου εδώ.

Από τα χειρότερα νοσοκομεία. Ένα σκέτο μπάχαλο. Εχει μόνιμα μια αναμονή και το χειρότερο είναι ότι παίρνουν προτεραιότητα περιστατικά τα οποία και ένας άσχετος εκτός επαγγέλματος θα καταλάβαινε πως έχουν περιθώριο να περιμένουν περισσότερο από άλλους ασθενείς που έρχονται και πεθαίνουν στον πόνο ή έχουν σοβαρές δυσφορίες. Η αγένεια επίσης είναι ένα χαρακτηριστικό των περισσότερων γιατρών εδώ μέσα. Η μόνη γυναίκα η οποία θα σε βοηθήσει στο 100% με ότι περνάει από το χέρι της με βαση προσωπικης εμπειριας πάντα, είναι μια μελαχρινή , με γυαλιά και όμορφη παρουσία που βρισκόταν σήμερα στη διαλογή των επειγόντων. Σήμερα εισήλθα στα επείγοντα με σοβαρό θέμα γυναικολογικό στις 4μ.μ και μέχρι και τις 8:15μ.μ που εγώ δημοσιεύω την άποψη μου για το χάλι τους είμαι στην αναμονή , με στέλνουν από δω κ από κει και μου λένε απλά ‘ θα σε φωνάξουν’. Λυπάμαι πραγματικά , αν δεν μπορείτε κλείστε το!

Εισαγωγή της συζύγου με χτύπημα στο κεφάλι από πτώση . Όλοι άψογοι . Από το προσωπικό του ΕΚΑΒ που την παρέλαβε με το ασθενοφόρο , οι γιατροί και οι νοσηλευτές στα επείγοντα , οι ακτινολόγοι , ο καρδιολόγος . Πραγματικά η συμπεριφορά όλων ήταν άψογη. Σας ευχαριστώ πολύ όλους .

Μακάρι να μην μπορούσα να βάλω ούτε το ένα αστέρι πραγματικά!! Χίλιες φορές Αθήνα και πάλι Αθήνα!!! Η εμπειρία μου στο Γενικό Νοσοκομείο Χαλκίδας ήταν ιδιαίτερα δυσάρεστη και κουραστική, τόσο για εμένα όσο και για τη μητέρα μου. Από την πρώτη στιγμή υπήρξε έλλειψη οργάνωσης, επικοινωνίας και ανθρώπινης προσέγγισης. Έμαθα ότι η μητέρα μου βρισκόταν στα επείγοντα από γείτονες, ενώ ήμουν στη δουλειά. Προσπάθησα επανειλημμένα να επικοινωνήσω τηλεφωνικά, χωρίς αποτέλεσμα. Τα τηλέφωνα είτε δεν απαντούσαν είτε με άφηναν για ώρα σε αναμονή, χωρίς καμία ενημέρωση. Όταν πήγα στο νοσοκομείο, δεν μου επέτρεψαν να τη δω ενώ ήταν ώρες επισκεπτηρίου. Το μεγαλύτερο μέρος του νοσηλευτικού προσωπικού ήταν αγενές και αδιάφορο, με ελάχιστες εξαιρέσεις ανθρώπων που προσπαθούσαν πραγματικά να κάνουν σωστά τη δουλειά τους. Οι χώροι ήταν βρόμικοι και παραμελημένοι, κάτι που σε κάνει να χάνεις κάθε αίσθηση ασφάλειας. Το πιο οδυνηρό, όμως, ήταν η πλήρης απουσία του γιατρού που υποτίθεται ότι την παρακολουθούσε. Για τέσσερις ολόκληρες ημέρες δεν είχαμε καμία ουσιαστική ενημέρωση. Δεν ήξερα ούτε ποιος είναι, ούτε πότε —ή αν— θα εμφανιστεί. Η αβεβαιότητα αυτή ήταν βασανιστική. Ένα νοσοκομείο θα έπρεπε να προσφέρει φροντίδα και ασφάλεια· εδώ βιώσαμε μόνο άγχος και απογοήτευση. Δεν θα το πρότεινα σε κανέναν!!!!

Είναι μέσα στα 10 χειρότερα της χώρας,αυτό τα λέει όλα!!ελάχιστος χρόνος αναμονής 2-3 ώρες, υποστελεχωμένα τμήματα,προσωπικό πρόθυμο αλλά κ αυτοί οι άνθρωποι τι να πρωτοκανουν.το κτήριο άλλαξε αλλά οι συνήθειες κ οι πρακτικές της πολιτικής του νοσοκομείου παρέμειναν ίδια.οτι χειρότερο...

Ένας από τους καρδιολόγους του συγκεκριμένου νοσοκομείου έδιωξε κυριολεκτικά τον πατέρα μου όταν χρειάστηκε να νοσηλευτεί επειγόντως λέγοντας του "μια χαρά είσαι, δεν έχεις τίποτα". Ο άνθρωπος αυτός λίγους μήνες έπειτα έφυγε εσπευσμένα σε ιδιωτική κλινική καρδιοχειρουργικής όπου εκεί χρειάστηκε να κάνει ανοιχτή επέμβαση καρδιάς! Σε μια καρδιά που κατά τα λεγόμενα του πρώτου ιατρού "ήταν μια χαρά και δεν είχε ανάγκη". Και μετά αναρωτιόμαστε πως γίνεται να φεύγει ξαφνικά κόσμος; Φυσικά και πεθαίνει σε ένα δημόσιο σύστημα υγείας που ανέκαθεν υπολειτουργούσε και θα υπολειτουργεί, αφού έχουμε κάνει την ιδιωτική υγεία πλεονέκτημα μοναχά αυτών που μπορούν!